Dynamiczny rozwój technologii blu-ray sprawia, że dotychczasowe możliwości nośnika dvd starzeją się ze zdwojoną siłą. Nowe wydawnictwa oferują coraz śmielsze rozwiązania techniczne (od opcji obrazu w obrazie, po sieciową interaktywność), przez co na takie "rarytasy", jak zwiastun czy sceny usunięte, patrzymy z coraz większą rezerwą. Poniżej przypominamy 7 z dodatków ery dvd, które dawno już przeszły do lamusa.

1. Bezpośredni dostęp do scen - trudno w to uwierzyć, ale jednym z pierwszych i najbardziej spektakularnych objawów technologii dvd był natychmiastowy dostęp do dowolnie wybranej sceny filmu. W stosunku do kaset vhs, które trzeba było mozolnie i "na oko" przewijać do wybranego miejsca, był to niesamowity komfort. Dziś bezpośredni dostęp do scen stał się standardem każdej płyty i trudno nazwać go jakąkolwiek atrakcją.

2. Zwiastuny - w czasach, gdy do Internetu zaglądało się rzadziej niż na kinową salę, a telewizja puszczała tylko skrótowe, kilkunastosekundowe spoty, możliwość obejrzenia w domowym zaciszu pełnego zwiastuna urastała do rangi prawdziwego wydarzenia. Dzisiaj zwiastuny są wszędzie - na płytach, stronach www, w telewizji i kinie... Niestety, zmieniła się także ich formuła, przez co całe doświadczenie straciło swój specyficzny urok.

3. Filmografie - zanim normą stało się korzystanie z internetowych baz danych, dorobek ulubionych aktorów trzeba było skrupulatnie układać sobie w głowach. Żadne ogólnodostępne wydawnictwa nie drukowały filmografii gwiazd, dlatego dostęp do tej opcji na płycie dvd był nie lada luksusem. Dziś, gdy prawie każdy potrafi w kilka sekund wyszukać odpowiednią informację na IMDb, jest to rzecz bezużyteczna.

4. Uwagi produkcyjne – studia korzystały z tej ubogiej formy making ofu, gdy z jakiegoś powodu – np. zbyt niskiego budżetu przeznaczonego na produkcję/promocję wydania - nie mogły sobie pozwolić na umieszczenie na płycie dodatków w formie wideo. Marketingowe teksty pisane przez anonimowych autorów wypełnione były zazwyczaj banalnymi uogólnieniami. Dziś wystarczy jedna krótka wizyta na Wikipedii, by pozyskać informacje znacznie bardziej kompetentne.

5. Sceny usunięte – cichy przebój pierwszych płyt dvd. Obejrzenie odrzutów z postprodukcji było swego czasu jedyną okazją, by poznać dodatkowe aspekty fabularne ulubionego hitu. Z czasem jednak okazało się, że materiały te cechują się wartością adekwatną do nazwy - wszak z gotowego filmu nie zostały usunięte bez powodu. Dzisiaj sceny te - jak wolą niektórzy dystrybutorzy, „niewykorzystane” - to dość standardowa zapchajdziura, której stuprocentową uwagę poświęcają tylko nieliczni.

6. Storyboardy – dodatek jednorazowego użytku. Ze storyboardami, czyli fachowymi scenorysami, według których realizowane są hollywoodzkie produkcje, rynek dvd próbował oswoić widza od samego początku. I faktycznie, pierwszy kontakt ze storyboardami, nierzadko przyrównanymi na jednym ekranie do gotowego filmu, pozwalał zrozumieć mechanizmy rządzące realizacją hollywoodzkiego widowiska. Problem w tym, że zobaczyć jedną taką kompilację, to zobaczyć je wszystkie.

7. Multiangle – u nas dodatek ten nie dorobił się sensownej nazwy i zazwyczaj określany był jako „ujęcia pod różnymi kątami”. W praktyce chodziło o to, że na płycie umieszczano wybraną scenę z filmu, którą obejrzeć można było w kilku wariantach: np. jako wersję scenariuszową/obrazkową, materiał z planu i finalną wersję kinową. Do wyboru pozostawały także odrębne ścieżki – przykładowo: muzyczna, dialogowa i komentarz z offu. Widzowie raczej niechętnie korzystali z dodatków w tym formacie – ówczesna technologia nie sprostała zamysłowi i nawigacja pomiędzy konkretnymi „kątami” i ścieżkami była często dość skomplikowana. Dziś, nawet w dobie blu-ray, multiangle wciąż nie może znaleźć sobie miejsca.