Kolejna przygoda Barbie jest tą samą, co zwykle, bezwstydną reklamą produktu, zbudowaną na najprostszych fabularnych kliszach.

Na początku tego stulecia Jean-Pierre Jeunet ustanowił „Amelią“ wzorzec magicznej komedii romantycznej produkcji francuskiej. Parafrazując znane powiedzenie: „Amelii“ nie przeskoczysz, ale walczyć trzeba.

Czy jest to film gejowski? Tak, ale „inny”. Jeśli jednak ktoś nie chce oglądać dwóch facetów w łóżku, niech lepiej nie kupuje dvd, bo Russell i Glen większość czasu ekranowego spędzają właśnie w łóżku.

Mówił o sobie „Jezus”, widział w sobie Mesjasza. Syn kupca z Podola, więzień na Jasnej Górze, znajomy królów i cesarzy. Biedny jak mysz kościelna, a potem bogaty jak szejk.

Jak na film o brutalnej dyscyplinie MMA, „Wojownik” oferuje zaskakujący kompromis pomiędzy sportowymi emocjami, a pojednawczą wrażliwością.

Reżyser Aaron Harvey jest wyraźnie zapatrzony w estetykę filmów Quentina Tarantino, ale niestety nie ma nawet połowy jego talentu.

Bruce Willis, 50 Cent i Ryan Phillippe w repertuarze, którym zazwyczaj „pochwalić” może się co najwyżej Steven Seagal.

Sześcioodcinkowy serial BBC to inspirująca, przyspieszona lekcja kosmologii, astronomii i techniki dla opornych.

W „Mildred Pierce” nie obserwujemy zaskakujących wydarzeń, nie padają też odkrywcze słowa. Istotą jest sposób, w jaki ukazano losy tytułowej bohaterki, i w jaki wypowiedziano to, co najbardziej znaczące.

Tym razem Pedro Almodóvar sięga do mitu Pigmaliona, z gracją zderzając jego znaczenia z echem XIX-wiecznej historii o doktorze Frankensteinie.