Ślepo przyjęta obyczajowość może zwracać przeciwko sobie ludzi najbliższych, deklarujących wzajemną miłość i szacunek, zaś w obronie tradycyjnych wartości może prowadzić do morderstw honorowych.

Debiutancki film Feo Aladag przedstawia problem wielokrotnie już podejmowany przez kino: kobiety - ofiary ortodoksyjnego stosunku do tradycji. Umay jest 25 letnią muzułmanką, żoną i matką. Maltretowana psychicznie i fizycznie przez męża postanawia go opuścić, czym ściąga na siebie gniew islamskiej społeczności. Jednak historia Umay, jest o tyle oryginalna, że nie ogranicza się do opowieści o kobiecej emancypacji, o ucieczce przed przemocą, walce o siebie, o dziecko, o wolność… - spraw bezsprzecznie ważnych. "Obca" to przede wszystkim dramat kobiety odrzuconej, która podobnie jak prawa do wolności, pragnie poczucia przynależności do określonej grupy, bycia wśród "swoich" . Bohaterka będąc niczyją - cierpi.


"Obca", fot. Vivarto

Zgodnie z obyczajem, z chwilą wejścia w święty związek z mężczyzną, Umay zadedykowała mu całą siebie, dożywotnio przestając samodzielnie dysponować swoim ciałem i umysłem. Nic już nie należy do niej. Pozostaje jej jedynie posłuszne, mechaniczne wypełnianie obowiązków – czy to w kuchni, czy w alkowie. Winna przy tym odczuwać satysfakcję z sumiennie wykonanej pracy. Jest przecież tylko kobietą, której długoletnia tradycja jasno i bezceremonialnie przydziela konkretne role. Sprzeciwienie się jej pociąga za sobą nieodwracalne konsekwencje. Mówiąc "a" należy powiedzieć "b", nawet za cenę własnego życia.

Niestety Umay nie do końca jest tego świadoma. Uciekając przed mężem łudzi się, że wśród bliskich znajdzie schronienie. Ściskając w jednej ręce dłoń synka, w drugiej zaś pośpiesznie spakowaną walizkę wyjeżdża z Turcji do rodzinnych Niemiec. Radość rodziców na widok dawno nie widzianej córki nie trwa jednak  długo. Kiedy dowiadują się, że dziewczyna nie zamierza wrócić do męża, zaczynają potajemnie spiskować za jej plecami. Gdy prośby i groźby nie pomagają, starają się siłą odebrać jej dziecko, wierząc, iż nie ma na świecie większej krzywdy, niż rozłąka z ojcem. Umay znowu musi się ukrywać. Tymczasowy azyl znajduje w domu samotnej matki, jednak i tu wkrótce zostaje odnaleziona. Wieść o zdradzie, jakiej się dopuściła rozchodzi się bowiem w błyskawicznym tempie i staje się plamą na honorze obu rodzin. Wszyscy członkowie wspólnoty mówią o szczeniackim wybryku Umay i żądają zadośćuczynienia krzywdzie wyrządzonej dziecku i ojcu.


"Obca", fot. Vivarto

Dziewczyna nie daje jednak za wygraną. Nie traci nadziei, że uda jej się porozumieć z rodziną. I choć wie, że w oczach społeczności sama nie zasługuje na szacunek, liczy na to, że jej syn zostanie zaakceptowany i będzie mogła wychować go w bliskim kontakcie z kulturą przodków. Nawet za cenę własnego bezpieczeństwa. Dobro dziecka jest dla niej najważniejsze i jemu gotowa jest podporządkować swoją przyszłość. Rodzina stroni jednak od obojga jak od zarazy, bo sama doświadcza wykluczenia.

Wychowana w Niemczech Umay spogląda na tradycyjny, poparty nauczaniem Allaha model rodziny z perspektywy człowieka Zachodu. I ta perspektywa wprowadza dysonans w jej „dorosłe” życie. Przez pierwsze lata małżeństwa stara się pogodzić,  rezygnując z buntu, pokornie służąc i przyjmując ciosy w myśl słów "ręka, która bije, jest też ręką, która pociesza". Jednak w końcu postanawia odmienić swoje życie wierząc, że nie jest jeszcze za późno. W roli tytułowej przejmująca Sibel Kekilli - niezapomniana, hipnotyczna Sibel z "Głową w mur" Fetiha Akina.