Dorastała w mieście Bernardsville, gdzie uczęszczała do Bernards High Schoo. W 1971 roku zdobyła licencjat z wyróżnieniem na wydziale dramatycznym w Vassar College. W tym samym roku zadebiutowała na scenie teatralnej, występując w sztuce "The Playboy of Seville" Sześć lat później pojawiła się po raz pierwszy na dużym ekranie, tworząc drugoplanową rolę w "Julii" (1977) Freda Zinnemanna. Za drugoplanową rolę w dramacie wojennym "Łowca jeleni" (1978) Michaela Cimino dostała pierwszą z czternastu dotychczasowych nominacji do Oscara. Niekonwencjonalna uroda, wszechstronność ogromna gama aktorskich środków wyrazu uczyniły ze Streep silną ekranową osobowość. Swoją pierwszą statuetkę Amerykańskiej Akademii Filmowej otrzymała za drugoplanową kreację w poruszającej "Sprawie Kramerów" (1979) Roberta Bentona, a drugą - za wstrząsającą rolę ofiary Holokaustu w dramacie "Wybór Zofii" (1982) Alana J. Pakuli. Dojrzałe kreacje kobiecych indywidualności stworzyła m.in. w "Manhattanie" (1979) Woody'ego Allena, "Kochanicy Francuza" (1981) Karela Reisza i "Pożegnaniu z Afryką" (1985) Sydneya Pollacka. Inne znakomite role stworzyła też w takich filmach jak "Chwasty" (1987) oraz "Pocztówki znad krawędzi" (1990). Lata 90. przyniosły drobne załamanie jej kariery. Z powodu braku ciekawszych propozycji zaczęła grywać lżejsze i nieco mniej wyraziste role. Nadal potwierdzała jednak swój talenty i aktorską klasę, pojawiając się w takich filmach jak "Co się wydarzyło w Madison County" (1995), "Pokój Marvina" (1996) czy "Koncert na 50 serc" (1999). W kolejnej dekadzie nie zabrakło ciekawych propozycji - aktorka stworzyła wyraziste kreacje m.in. w "Godzinach" (2003), miniserialu "Anioły w Ameryce" (2003) i musicalu "Mamma Mia!" (2008). W 2012 roku zdobyła swojego trzeciego Oscara i wiele innych wyróżnień za rolę w biografii Margaret Thatcher, "Żelazna dama". W tym samym roku została uhonorowana w Berlinie nagrodą specjalną za dotychczasowy dorobek aktorski.