Dla Jacquesa Mayola (Jean-Marc Barr) morze jest domem, pasją, wszystkim. Od dzieciństwa czuje się lepiej w podwodnym królestwie delfinów niż wśród ludzi. Również od dzieciństwa rywalizuje z drugim doskonałym nurkiem, Enzo (Jean Reno), którego ambicja w biciu kolejnych rekordów głębokości w nurkowaniu bez butli jest niepohamowana. Zbliża się starcie odwiecznych rywali. Obaj są pewni siebie i zdeterminowani. Zakochana w Mayolu Johanna (Rosanna Arquette) chce powstrzymać ukochanego przed podjęciem takiego ryzyka, ale morze okazuje się silniejsze niż miłość, niż ląd, niż życie…

Dwóch przyjaciół, Francuza Jacquesa Mayola oraz Włocha Enzo Molinariego, którzy wychowują się na greckiej wyspie, łączy wspólna pasja – nurkowanie. Rywalizują o to, który dłużej wytrzyma pod wodą bez oddechu i bez sprzętu. Bardziej od podmorskich widoków fauny i flory interesuje ich jednak głębokość, schodzenie w coraz niższe partie wody i obserwacja, jak zmienia ona swój kolor od błękitu po czerń. Poza tym różni ich wszystko: Jacques jest nieśmiałym, osamotnionym chłopcem, jego ojciec zginął w wypadku na morzu, zaś Enzo to typ pewnego siebie, wygadanego luzaka.
Dwadzieścia lat później mężczyźni spotykają się w Taorminie na południu Sycylii, by wziąć udział w zawodach w nurkowaniu na zatrzymanym oddechu. Enzo jest już wówczas mistrzem świata w tej dyscyplinie, zaś Jacques profesjonalnym nurkiem, pracującym dla różnych instytucji badawczych. Podąża za nim zakochana Johana, a jej pierwszym zadaniem w Taorminie jest wyłowienie dwóch pijanych przyjaciół z hotelowego basenu. Pomaga im również w przetransportowaniu do morza delfina, którego nie zaakceptowało stado w delfinarium. Zawody w nurkowaniu wygrywa Jacques, lecz Enzo odgraża się, że pobije ten rekord.
W trakcie następnego konkursu Enzo ignoruje problemy zdrowotne i nurkuje. Przyjaciel śpieszy mu z pomocą, lecz jest zmuszony zostawić martwe ciało Enzo w głębinach. W nocy Johana, która spodziewa się dziecka, obserwuje schodzenie Jacquesa pod wodę. Na początku protestuje, lecz ostatecznie pomaga mu zanurkować, gdzie głęboko pod wodą czeka na nurka delfin.

Film Luca Bessona zainspirowała postać Jacquesa Mayola, światowego rekordzisty w nurkowaniu na wstrzymanym oddechu, który zszedł pod wodę na głębokość 105 metrów. Został on konsultantem technicznym „Wielkiego błękitu”. Film zachwyca widowiskowymi ujęciami schodzenia na kolejne poziomy morza oraz podwodnego tańca delfinów. Ukazuje on z jednej strony miłość do oceanu, a z drugiej niszczycielską siłę, którą ma w sobie to uczucie, wzmocnione przez tęsknotę Jacquesa za bliskimi – ojcem i rywalem, których historie utonięcia ukazane są pararelnie. Dramaturgię filmu psuje jednak przewidywalność oraz słabo zarysowane motywacje, jak też zbyt długie popisy wirtuozerii operatorskiej. Brawurową kreację stworzył Jean Reno, odtwórca roli Enzo, wielkiego admiratora życia i urodzonego ryzykanta.
Atmosferę filmu współtworzy świetna, nostalgiczna muzyka Erica Serry.